مرغ زیرک نزند در چمنش پرده سرای

هر بهاری که به دنباله خزانی دارد

***********

بر خرابات نشینان ز کرامات ملاف

هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد

***********************

مرید پیر مغانم زمن مرنج ای شیخ

چرا که وعده تو کردی و او بجای آورد

****************************

آن آهوی سیه چشم از دام ما برون شد

یاران چه چاره سازم با این دل رمیده؟

********

زنهار تا توانی اهل نظر میازار

دنیا وفا ندارد ای نور هر دو دیده

**************************************

غنیمتی شمر ای شمع وصل پروانه

که این معامله تا صبح دم نخواهد ماند

******

توانگرا دل درویش خود به دست آور

که مخزن زر و گنج و درم نخواهد ماند

******************************

ماهی و مرغ دوش ز افغان من نخفت

وان شوخ دیده بین که سر از خواب بر نکرد!

**************************

من از بیگانگان هرگز ننالم

که با من هرچه کرد آن آشنا کرد

***********

گر از سلطان طمع کردم خطا بود

ور از دلبر وفا جستم جفا کرد!

***********************

اینو نگاه کنین میفهمین که صبح زمستانی ما با چه منظره خارق العاده ای آغاز شده

اون لکه بالایی کره ماهه !

کوه سبلان از کنار دریاچه ی یخ بسته ی شورابیل

یکی از هوس های وسط چله زمستونی من گذاشتن عکس گل های با طراوته

انگار صد تومن بابتش پول دادین

مجانی ببینینشون دیگه!